ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

  Μετά την εντεινόμενη μακροχρόνια οικονομική κοινωνική και γεωπολιτική κατάρρευση της Ελλάδας, ασχολείται το σημερινό δημοσίευμα και το, παραπάνω, βίντεο, καθώς ο χρόνος εξελίσσεται και αυτή η διαδικασία πρόκειται να διαρκέσει, επί δεκαετίες, αποκτώντας, και είναι φυσικό και μια πολύ σημαντική δημογραφική διάσταση, αφού ο πληθυσμός της χώρας, από 10.400.000 κατοίκους, που ήταν, το 2025, πρόκειται, σε 55 χρόνια, δηλαδή το 2080, να συρρικνωθεί, δραματικά, πέφτοντας στα 7.600.000 κατοίκους.  Αυτός είναι ο αντίκτυπος της δραματικής καθίζησης του βιοτικού επιπέδου της μεγίστης πλειοψηφίας του ελληνικού πληθυσμού, καθώς υπάρχουν δύο καταστροφικοί συνδυασμοί, που οδηγούν, σε αυτήν την δραματική δημογραφική συρρίκνωση, την ελληνική κοινωνία, καθώς, από τη μία πλευρά, υπάρχει η φυσιολογική μεγέθυνση της αναλογίας, στον ελληνικό πληθυσμό, των ηλικιών άνω των 65 ετών και ιδιαίτερα, άνω των 80 ετών, που από την άλλη πλευρά, συνδυάζεται, με το, εξαιρετικά, αρνητικό δημογραφικό στοιχείο τη...

  Αναφερόμενος, χθες, Τετάρτη 3/11/2026,  στην οικονομική και κοινωνική και στην οικονομική απαξίωση της Ελλάδας ανέφερα ότι, μαζί, με αυτήν την απαξίωση, επήλθε και η γεωπολιτική απαξίωση της χώρας, η οποία, πλέον, δεν είναι παρούσα και δεν έχει κάποιο στίγμα, όχι, μόνο, μέσα, στα πλαίσια της παγκόσμιας κοινότητας, στην οποία ζούμε, αλλά ακόμη και στην, γύρω, περιοχή της, δηλαδή, στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.  Αυτή την πραγματικότητα περιγράφω, στο σημερινό δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, βίντεο, καθώς εδώ και λίγες ημέρες, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, επειδή το ελληνικό κράτος είναι μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τυχαίνει, αυτή την περίοδο, μάλιστα, να προεδρεύει, σε αυτό, παρέστη στην σχετική συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, για την ανανέωση της θητείας της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ, στην διασπασμένη Λιβύη και προέδρευσε, σε αυτή την συνεδρίαση, θέτοντας το θέμα της του του τουρκολιβυκού μνημονίου του και τ...

  Με το ερώτημα, πού πάμε, ως κοινωνία, ασχολούμαι, σ το παρόν δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, βίντεο, καθώς αυτό το ερώτημα βρίσκεται, σε όλες τις συζητήσεις, που κάνω και στις ερωτήσεις, που μου μου απευθύνονται, από παλαιούς γνωστούς, αλλά και από. εντελώς, πρόσφατα, γνωστούς μου ανθρώπους, καθώς είναι σαφές, σε όλους, ότι υπάρχει πρόβλημα, το οποίο, μάλιστα, όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι μεγάλο.  Η πρώτη απάντηση, που δίνω και η οποία είναι πρόχειρη, είναι ότι, ως κοινωνία, δεν πάμε πουθενά. Όμως, η αλήθεια είναι ότι αυτή την απάντηση την δίνω, όπως δίνουν οι γιατροί, ως παρηγορητική και όχι θεραπευτική αγωγή, σε ασθενείς, οι οποίοι πάσχουν, από βαριά ανίατα νοσήματα και πρόκειται σύντομα να καταλήξουν, φεύγοντας από την ζωή. Δηλαδή είναι μια απάντηση η οποία έχει παρηγορητικό χαρακτήρα προκειμένου οι ερωτώντες να άρα ανακουφιστούν.  Όμως, η πραγματικότητα δεν είναι ότι η κοινωνία μας δεν πάει, πουθενά. Το να μην πήγαινε πουθενά, δηλαδή το να έμενε στάσιμη, θα ήταν ...

1821 - 1980.  Ο σημερινός ελλαδικός χώρος, στην εξέλιξή του, σε  έθνος-κράτος, ήταν μια εντυπωσιακή ιστορική διαδικασία, η οποία καθοδηγήθηκε, από την συγκρότηση εθνικών κρατών, πολέμους, αναγκαστικές μεταναστεύσεις και πολιτικές αφομοίωσης. 1821–1910 (Εξέγερση, Αρχικές Απελάσεις και Κύματα Αφομοίωσης) : Οι εκτεταμένες κίτρινες περιοχές, που σημειώνονται, ως «Άλλο», στον χάρτη του 1821 αντιπροσωπεύουν τον μουσουλμανικό τουρκικό πληθυσμό, που ήταν συγκεντρωμένος, στην Πελοπόννησο, την Αττική, την Θεσσαλία και την Ήπειρο, καθώς και Αρβανίτες (Ορθόδοξους Χριστιανούς που μιλούσαν αλβανικά), Βλάχους και σλαβικές κοινότητες. Μετά την έκρηξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο, ο μουσουλμανικός και εβραϊκός άμαχος πληθυσμός της περιοχής υπέστη σφαγές και αναγκαστικό εκτοπισμό, με πιο αξιοσημείωτη την σφαγή της Τριπολιτσάς. Στην συνέχεια, η νότια Πελοπόννησος εκκαθαρίστηκε, σχεδόν, εξολοκλήρου, από τις μη χριστιανικές πληθυσμιακές της ομάδες. Επιτύμβια στήλη, από την Σαλαμίνα, με ανάγλυφ...